Prawdziwa skrucha

Świat atakuje nas przesłaniami głoszącymi niezależność, pobłażanie zachciankom i wywyższanie siebie, które są przeciwieństwem Bożego zaproszenia do służby i pokory (zob. Mt 5,5). Ciekawe jest to, że pierwsze słowa Jana Chrzciciela i Jezusa zapisane w Biblii są podobne. Jan Chrzciciel mówił:

— „Upamiętajcie się, albowiem przybliżyło się Królestwo Niebios” (Mt 3,2).

Także Jezus mówił:

— „Wypełnił się czas i przybliżyło się Królestwo Boże, upamiętajcie się i wierzcie ewangelii” (Mk 1,15; zob. także Łk 24,46-47).

Zarówno Jezus, jak i Jan Chrzciciel wzywali swoich słuchaczy do skruchy, i to w świetle faktu, iż przybliżyło się Królestwo Niebios. Czy to możliwe, że podobne przesłanie jest aktualne także i dzisiaj?

Dobroć i cierpliwość Boga prowadzą nas do skruchy (zob. Rz 2,4). Skrucha obejmuje dwa etapy: (1) autentyczny żal z powodu popełnionych grzechów i (2) szczerą decyzję porzucenia grzechu. W Biblii skrucha niemal zawsze łączy się z przebaczeniem. My szczerze okazujemy skruchę, a Bóg nam przebacza. To takie proste (zob. 1 J 1,9 i Ap 3,19). „Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, chociaż niektórzy uważają, że zwleka, lecz okazuje cierpliwość względem was, bo nie chce, aby ktokolwiek zginął, lecz chce, aby wszyscy przyszli do upamiętania” (2 P 3,9). Gdy osobiście przygotowujemy się na powtórne przyjście Chrystusa, Bóg daje nam czas, byśmy uporządkowali nasze sprawy z Nim.

Jezus cierpiał, umarł i zmartwychwstał, abyśmy mogli okazać skruchę i doznać cudownego działania Jego łaski. W przeciwieństwie do świata, który wmawia nam, że nie musimy się zmieniać, Bóg wzywa nas do skruchy i wiary (zob. Dz 20,21). On wzywa nas do zupełnego powierzenia się Jemu, aby mógł nas oczyścić i ukształtować nasz charakter na swoje podobieństwo, byśmy wydawali świadectwo o Nim (zob. J 15,2.8). Wówczas wzrastamy i wydajemy owoc stosowny do skruchy (zob. Mt 3,8).

„Żadna skrucha nie jest prawdziwa, jeżeli nie powoduje zmiany charakteru. Sprawiedliwość Chrystusa nie jest płaszczem, który przykrywa niewyznany i niezaniechany grzech — jest to zasada życia, która przekształca charakter i kontroluje postępowanie”55.