Prawo

Grzech jest przestępstwem prawa Bożego (zob. 1 J 3,4). Jest też spleciony z naszą upadłą naturą (zob. Ps 51,7 i Jr 17,9). Prawo Boże ukazuje grzech we właściwym świetle. Jest ono jak okulary, które umożliwiają nam wyraźne widzenie rzeczywistości, czy jak lustro, w którym możemy się przejrzeć i zobaczyć, jacy naprawdę jesteśmy. Prawo Boże wprowadza jasność i przekonanie w nasz umysł oraz kształtuje nasz charakter, gdyż uczy nas o charakterze Boga i Jego priorytetach.

Dziesięcioro przykazań (zob. Wj 20,3-17) zostało napisane przez samego Boga. Jezus podkreślił ich doniosłość:

— „Będziesz tedy miłował Pana, Boga swego, z całego serca swego i z całej duszy swojej, i z całej myśli swojej, i z całej siły swojej. A drugie jest to: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. Innego przykazania, większego ponad te, nie masz” (Mk 12,30-31).

Dodał jeszcze:

— „Na tych dwóch przykazaniach opiera się cały zakon i prorocy” (Mt 22,40).

Słowa Boga skierowane z góry Synaj do Izraelitów i do wszystkich pokoleń ludzkości (zob. Hbr 1,1-2) mówią nam, że prawo Boże jest definicją więzi. Bóg nadał swoje prawo ludziom jako zabezpieczenie naszej więzi z Nim i bliźnimi. Szatan usiłuje wypaczyć piękno prawa Bożego, by przedstawić je ludziom jako nieznośny ciężar. Prawo jest więc kojarzone z legalizmem religijnym, a nie z miłością i wolnością, choć Biblia uczy nas: „Na tym bowiem polega miłość ku Bogu, że się przestrzega przykazań jego, a przykazania jego nie są uciążliwe” (1 J 5,3).